در نهج البلاغه از على ع چنين آمده است : لتعطفن الدنيا علينا بعد شماسها عظف الضروس على ولدها و تلى عقيب ذلك و * ( نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الأَرْضِ ) * . . . : « دنيا پس از چموشى و سركشى - همچون شترى كه از دادن شير به دوشنده اش خوددارى مىكند و براى بچه اش نگه مىدارد - به ما روى مىآورد . . . سپس آيه » * ( وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ ) * « را تلاوت فرمود » ( 1 ) . و در حديث ديگرى از همان امام بزرگوار ع مىخوانيم كه در تفسير آيه فوق فرمود : هم آل محمد ( ص ) يبعث اللَّه مهديهم بعد جهدهم ، فيعزهم و يذل عدوهم : « اين گروه آل محمد ص هستند ، خداوند مهدى آنها را بعد از زحمت و فشارى كه بر آنان وارد مىشود برمىانگيزد و به آنها عزت مىدهد و دشمنانشان را ذليل و خوار مىكند » ( 2 ) . و در حديثى از امام زين العابدين على بن الحسين ع مىخوانيم : و الذى بعث محمدا بالحق بشيرا و نذيرا ، ان الأبرار منا اهل البيت و شيعتهم بمنزلة موسى و شيعته ، و ان عدونا و اشياعهم بمنزلة فرعون و اشياعه : « سوگند به كسى كه محمد ص را به حق بشارت دهنده و بيم دهنده قرار داد كه نيكان از ما اهل البيت و پيروان آنها بمنزله موسى و پيروان او هستند ، و دشمنان ما و پيروان آنها بمنزله فرعون و پيروان او مىباشند » ( سرانجام ما پيروز مىشويم و آنها نابود مىشوند و حكومت حق و عدالت از آن ما خواهد بود ) ( 3 ) . البته حكومت جهانى مهدى ع در آخر كار هرگز مانع از حكومتهاى اسلامى در مقياسهاى محدودتر پيش از آن از طرف مستضعفان بر ضد مستكبران نخواهد بود ، و هر زمان شرائط آن را فراهم سازند وعده حتمى و مشيت الهى در

--> ( 1 ) نهج البلاغه كلمات قصار شماره 209 . ( 2 ) « غيبت شيخ طوسى » طبق نقل تفسير نور الثقلين ج 4 ص 110 . ( 3 ) « مجمع البيان » ذيل آيه مورد بحث .